"ความตายคือสิ่งซึ่งเบาบางกว่าขนนก"
บทคำคมนี้ผมได้จากการอ่านหนังสือคำคมหลายต่อหลายเล่มแล้วไปเจอเข้า
ผมมักจะจดบันทึกคำคมที่เกี่ยวกับสงคราม การดำรงชีวิต และความกล้า(แต่ใครแต่งขึ้นไม่มีการบันทึกไว้)
แต่มีอีกคำคมหนึ่งที่ทำเปลี่ยนความคิด...
"คนเราหนีไม่พ้นความตาย แต่ความหมายของการตายนั้นไม่เหมือนกัน บ้างมีค่าหนักกว่าขุนเขา บ้างไร้ค่าเบากว่าขนนก"
ลองเอาไปขบคิด ผู้แต่งคำคมคนแรกนั้นมีความคิดถึงความตายอย่าง "ไร้ค่า" งั้นหรือ? เป็นการคิดมุมมองแบบที่ 1ตามที่บทความที่ 2 ได้กำหนดไว้
แต่ถ้าคนแรกนั้นแต่งเพื่อให้มีความหมายว่า "ชีวิตนั้นร่วงโรยได้โดยง่ายดั่งขนนก" มันก็พอฟังขึ้น เป็นมุมมองที่2
แต่ที่สมบูรณ์ที่สุดจะเป็นคำคมที่ 2 "การคิด 2 ด้าน" การแต่งประโยคเช่นนี้ได้ใจความที่ชัดเจน
แต่เรื่องสำคัญไม่ได้อยู่ที่การแต่งประโยค
มันอยู่ที่ "การคิด" การคิดส่งผลให้เกิดมุมมองหลายๆด้าน มุมมองที่จะทำให้เกิดผลลัพธ์หลายๆแบบ
คุณคิด 2 ด้านรึเปล่า? การมองคนก็ควรมอง 2 ด้าน
อย่ามองเพียงด้านเดียว... ทำให้สิ่งต่างๆเกิดอย่างสมบูรณ์แบบ
และการวิเคราะห์จะทำให้เราประเมินสิ่งต่างๆได้
แต่ถ้าพูดถึงชีวิต การใช้ชีวิตหลังความตายก็ไม่ดีซักเท่าไหร่...
"ในชีวิตนี้สิ่งที่มีค่าที่สุดคือการลิขิตชีวิตตนเอง"
เรากำหนดการเกิดไม่ได้ แต่ก็ควรที่จะกำหนดความตาย...
.
