นักรบนั้นกล้าหาญมาก...
พวกเขาไม่รู้จักคำว่าเกรงกลัว
ฝีเท้าพวกเขามั่นคงมาก
ตาเพ่งมองไปข้างหน้า
แล้วก็ก้าวรุดหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง
พวกเขาไม่กลัวกรวดหินสะดุดล้ม
ไม่มีอุปสรรคใดๆ
เปลี่ยนแปลงความคิดจิตใจ
ที่พวกเขามีได้สำเร็จ!
...
นักรบที่มีจิตใจตั้งมั่น กล้าหาญ ไม่เกรงกลัวต่อความตายนี้ผมคิดว่าน่านับถือกว่าชีวิตของผมซะอีก...
นักรบส่วนมากกล่าวสอนทุกคนให้เข้มแข็งพร้อมที่จะปกป้องทุกสิ่งทุกอย่าง...และพร้อมพลีชีพในสนามรบแม้ว่าสงครามนั้นจะได้ชัยชนะหรือแพ้...
"เจ้าจะทำสงคราม อย่ากลัวแก่ความตาย"
"อันเกิดมาเป็นทหารสงครามแม้มิตายก็ต้องบาตเจ็บ"
"เป็นชาติทหารหรือจะกลัวตาย"
"เกิดมาเป็นชาย ถึงจะตายในท่ามกลางศึก ก็อย่าเสียดายชีวิต"
"คนที่ลังเลเรื่องความตายแม้เพียงพริบตา ก็จะแหลกสลายได้โดยง่าย"
...
ในการรบแต่ละครั้งใช้เวลาในการวางแผนนาน แต่การพิชิตนั้นรวดเร็วนัก แต่การรบแต่ละครัง การปราบปรามข้าศึก ซึ่งเป็นเสี้ยนหนาม ยังไงก็ต้องถือเอาสัตย์สุจริตเป็นเบื้องหน้า!จึงถือว่าเป็นนักรบที่มีเกรีธติ และศักดิ์ศรี...
.
นักรบที่อ่อนแอเป็นแบบไหน?
นักรบทุกคนมีสิทธ์ที่จะกลัว แต่อย่าละเลยต่อหน้าที่ ถึงจะไม่มีใครประณามว่า "อ่อนแอ"
คนที่รอแต่วาสนา...
คนที่เพิกเฉยไม่ใส่ใจต่อความยากลำบาก
อย่าลืมว่าคนกล้าเท่านั้นที่จะได้พบกับอิสรภาพ
ผู้ไร้ความตั้งมั่น
ผู้ที่ปราศจากการตัดสินใจ
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่ตัวเองเป็นผู้กำหนด
แม้จะอ่อนแอ หรือเข้มแข็ง
...แต่อย่าลืมเสียว่า
ผู้ที่คอยรับการช่วยเหลือ จะสูญเสียบางอย่างไป เป็นค่าตอบแทน
หากว่าตัวเองไม่เข้มแข็งกว่าคนอื่น...
ก็ต้องสูญเสียแม้สิ่งสำคัญที่สุด!
...
แค่หยอกน้องชายสุดที่รักเท่านั้น จริงมั้ง ดัลเต้ หึ หึ หึ < เป็นบทความที่ดีทีเดียวนะ>
นักรบที่ดีต้องมีอุดมการณ์ ไม่อย่างนั้นการรบก็จะเป็นแค่การทำลายเท่านั้น